|
برای آنها که کتاب نمیخوانند ،برای آنانکه کتاب ندراند و برای آنانکه کتاب دارند ولی نمیخوانند!
در زیر بخش پایانی "تشیع علوی و تشیع صفوی" نوشته معلم شهید دکتر علی شریعتی رو میگذارم تا افرادی که قدرت تشخیصشون زیر حد نرمال قرار داره تفاوت دو تا فکر رو که هر دوشون یک اسم دارن رو بفهمن!
درتشیع علوی :
وصایت: یعنی توصیه پیامبر به فرمان خدا برای نشان دادن لایق ترین ،ذیحق ترین بر مبنای علم و تقوی که در خاندان اویند .
در تشیع صفوی :
وصایت : یعنی اصل حکومت انتصابی موروثی و سلسله ارثی تنها بر مینای نژاد و قرابت خانوادگی
در تشیع علوی :
امامت : یعنی رهبری پاک انقلابی برای هدایت مردم و بنای درست
در تشیع صفوی :
امامت یعنی اعتقاد به ودازده اسم معصوم ماوراطبیعی
در تشیع علوی :
عصمت : یعنی اعتقاد به پاکی و تقوای رهبران فکری و اجتماعی ،پیشوایان مسئول ایمان ،علم و حکومت مردم ،یعنی نفی حکومت خائن ،نفی پیروی از عالم ناپاک ،روحانی نادرست و وابسته به دستگاه خلافت
در تشیع صفوی:
عصمت: یعنی ذات مخصوص و صفت استثنایی خاص موجودات غیبی که از نوع انسان خاکی نیستند و لغزش و خطا نمیتوانند کرد و اعتقاد به اینکه چهارده تن چنین ذات هایی بودند .
در تشیع علوی :
ولایت: یعنی تنها دوستی و رهبری و حکومت علی و علی وار پذیرفتن پذیرفتن و لاغیر . دوستی علی ،زیرا او نمونه عالی بندگی خدا است رهبری اس چون چراغ روشن هدایت است و رائد راستین قبیله بشریت ،حکومتش چون تاریخ انشان آرزوی عدل و آزادی و برابری او در پنج سال حکومتش دارد و ملت ها به آن نیازمندند
در تشیع صفوی:
ولایت : یعنی تنها حب علی را داشتن و از هر مسئولیتی مبری بودن و بهشت را بخاطر ولایت تضمین کردن و آتش را کارگر نیافتادن و اعتقاد به اینکه ولایت به درد خلق و اداره جامعه نمیخورد ،بلکه به خدا کمک میکند ودر اداره جهان طبیعت دست اندر کار است.
در تشیع علوی:
شفاعت: عامل کسب "شایستگی نجات"
در تشیع صفوی:
شفاعت : یعنی وسیله "نجات ناشایسته"
در تشیع علوی :
اجتهاد: عامل حرکت مذهب در زمان و پا بپای تاریخ و انقلاب دائمی و تکاملی در بینش مذهبی و تکامل و تناسب حقوقی در تغییر در تحول نظام
در تشیع صفوی:
اجتهاد: عامل ثبود و جمود و مانع پیشرفت و تغییر و تحول و نوآوری و وسیله تکفیر و تفسیق و محکومیت مطلق هر کار تازه ،حرف تازه،راه تازه ای در دین ،در نظام زندگی ،در فکر ،در علم در جامعه و در همه چیز
این پست ادامه دارد فعلا
چون اگر طولانی تر بشه دیگه کسی نمیخوونه!(تعارف که نداریم!)
همکنون...